[Recensie] Fakkelbrigade - Colucci Era

Robby Bobson 12 jun 2009

De bekende identiteit is weg. Maar niet minder heilig, zoals Rico dat zo mooi zegt. Het is geen Opgezwolle meer. Het 'vertrek' van Delic en de komst van A.R.T, James en Typhoon maakte dat deze groep de aloude naam van stal haalde en verder gaat als Fakkelbrigade. Een album uit Zwolle wordt altijd kritischer bekeken dan de rest van Nederland door de altijd hoge kwaliteit. Daarom heb ik m'n tijd genomen voor deze recensie.

Afbeelding

Want de Fakkelbrigade is met een album gekomen zeg, niet in één hap weg te werken, en dat merk ik aan het aantal luister sessies dat ik dit album heb gegeven. En het is nog steeds moeilijk om een mening neer te zetten over dit album. Zonder enige twijfel durf ik te zeggen dat het een dijk van een plaat is, met geweldige beats van A.R.T.

Zo zijn Groen Gras, Kostbaar, Colucci en Hitte bijvoorbeeld heerlijke beats. Hij weet alle beats een eigen geluid mee te geven zonder uit het geheel te vallen. Alleen Gezegd en Geschreven lijkt een beetje te veel naar Delic te neigen. Het is natuurlijk onmogelijk voor een producer die altijd al mee loopt met de groep om niet hier en daar wat mee te nemen van de grote jongen achter Opgezwolle.

Want je kan lang en kort lullen, op de beats van Delic hebben Rico en Sticks hun beste werk neer gezet. Al komen deze 2 heren komen het beste uit de verf op dit album, mede door hun buitengewone talent om elkaar foutloos aan te vullen, soms midden in een zin.

James heeft zichzelf onsterfelijk gemaakt door zijn verse op Eigen Wereld, maar weet op dit album niet altijd te overtuigen. Het is moeilijk om op te boxen tegen de grote jongens om hem heen en dat merk je toch op dit album. Maar hij blijft overeind door het feit dat hij zichzelf in dienst van het album heeft gezet en aanwezig is op slechts 3 verses heeft, respectievelijk op Gezegd en Geschreven, Hitte en Exclusief.

Maar overal wordt hij overschaduwd door de bekende jongens. Op Hitte is het Rico die zó vaag rapt dat het echt belachelijk hard is "op's en down's, Bobby Brown, Whitney houston, Aus Raux waus Amy Winehouse haar medicijn kastje" is misschien nu al de meest gequote Nederlandse hiphop zin die ik me kan bedenken. Ik heb 'm op forums gezien, in MSN namen, mensen op straat het horen zeggen. Zo dope.
Futuramalamagaanhelemaalleip

Groen Gras is voor mij dé track van het album. De heerlijke beat zoals ik al aangaf en de heerlijk ontspannen vibe die (vooral Sticks) de heren neerzetten op het nummer, laten me elke ochtend heerlijk wakker worden.

Het enige probleem dat deze rappers tegen gekomen zullen zijn tijdens het maken van dit album is beschreven op Gezegd en Geschreven.
Na 10 jaar rappen en de luisteraar steeds iets dichterbij de persoon achter de microfoon laten komen (Ga maar na, van Strik je Veter naar Gezegd en Geschreven) blijft er weinig over om over te rappen. Dus moet je naar andere manieren zoeken om jezelf te vernieuwen. Waar de beats hier en daar absoluut vernieuwend zijn, maar soms ook lekker ouderwets boombap zijn, zijn de teksten inderdaad echt vernieuwd. Rico drijft daar soms misschien in door met de zin die ik hierboven aan gaf, maar de heren rappers zetten wel een nieuwe trend neer.

Het schema van Sticks op Groen Gras is vooral in het begin echt heel erg lang, en toch flowt het (al staat de beat redelijk stil op dat moment). De aparte manieren van flowen en het opzoeken van die grenzen lieten ze al eens horen bij 101barz een tijdje terug, maar ook op dit album komt het meerdere malen terug.

Oké, dus het is vernieuwend, er is goed over nagedacht, en het is nog steeds Zwolle. Dus een top plaat? Is er niks op aan te merken? Jawel.
- Het refrein van Zo Fris maakt deze track de zwakste op het album.
- Supah op Fakkels en Bananen. De track is een classic met een beat waar Duvel echt geweldig op rapt (net zoals de anderen overigens) maar Supah herhaalt zichzelf op dit nummer, en flowt zo dramatisch dat het echt zonde is.
- Sticks op Medicijn doet me écht teveel denken aan Zo Moeilijk. Nu kopieer je altijd wat als je met mensen rondhangt, maar het is zo aanwezig dat ik er bijna aan twijfel of hij de heren van Zo Moeilijk niet als Ghostwriter heeft gehad..
- Het feit dat Blokboy (maar dan zonder Royston) niet op het album zelf staat. De beat is belachelijk hard, en Sticks komt zó dope op die track dat het eng is.

Sowieso is het ergens jammer dat de Prelude niet standaard bij het album is geleverd. Want ik moet nog steeds het album in Nederland zien dat 2 Cd's heeft en daadwerkelijk volle kwaliteit garandeert. Deze twee Cd's zouden dat absoluut doen en misschien is dat wel een gemis.

Maar de punten die ik net op noem doen nauwelijks af aan het algemene gevoel wat overblijft op dit album. En dat is dat Zwolle wederom een ijzersterke plaat neer heeft gezet en er wéér voor zorgen dat de Nederlandse Scene een nieuw doel heeft. Waar Eigen Wereld nog altijd de te kloppen plaat is, is de Fakkelbrigade daar allang voorbij.

Het album is te zwaar om in de zomer op te zetten als achtergrond op een barbeque, daar zijn andere albums voor (Ik noem het heerlijke zomerse album van Jiggy Djé), maar als je wakker wil blijven en kan letten op wat je luistert, dan mag je deze niet missen.

Reacties

BerichtGeplaatst: do 02 jul 2009 17:28:39 
dope recensie!


Meld dit bericht Bericht details Verwijder bericht
Wijzig bericht Antwoord met een citaat  
 
BerichtGeplaatst: do 24 sep 2009 17:15:37 
no typhoon :O


Meld dit bericht Bericht details Verwijder bericht
Wijzig bericht Antwoord met een citaat  
 

Reageren

Om een reactie achter te laten, dien je een account te hebben. Inloggen of registeren.