[Review] Dio - Rock & Roll

Robby Bobson 14 dec 2008

"Check it uit, oke! Wie ben ik, ik ben de shit van al die rappers hier" Daar was Dio op de nummer 1 hit van de Opposites. Heel Nederland maakte kennis met de 20-jarige rapper, als een losse rapper die altijd vrolijk kijkt, en nu, na Stuk met The Partysquad, heeft de winnaar van de Grolsch Grote Prijs Publieksprijs, onder de vlag van Top Notch zijn debuut album uitgebracht.

Afbeelding

We beginnen met de eerste single, Het is je Boy, met de rockband Voicst. Een vrij zwakke track, zeker als de rest van het album m'n hoofd in knallen.
Want als we aankomen bij Aye samen met Sef van de Flinke Namen, op de heerlijke opzwepende beat van Twan, komt het album pas lekker op stoom. De perfecte flow van Diorno is heerlijk, en de altijd aparte Sef rapt zoals altijd achterlijk arrogant.

De 2e single komt dan alweer aan bod, Tijdmachine, wederom met Sef, die dit keer alleen het refrein onder handen neemt. Deze track klinkt verschrikkelijk vrolijk, mede door het 'kinderen-voor-kinderen' achtige refrein, maar hierop laat Dio weten dat hij eigenlijk veel liever terug wil in de tijd om dingen anders te doen.

Op Probleem heeft de beat een meer serieuze ondertoon, maar Dio klinkt vrij luchtig op de track. Het onderwerp is niet echt serieus, maar het vertellen over zijn probleemjeugd had wel wat steviger gemogen. Maar dat serieuze wordt redelijk goed gemaakt op Duivelszoon. Big2 doet hierop mee, die een sterk eerste verse neerzet. Het refrein is mooi opgebouwd, en Dio laat hier ook op horen wat meer de diepte in te kunnen qua delivery. Het is alleen jammer dat Sjaak hier op mee doet, maar dat is een smaak kwestie, want Sjaak rapt zoals Sjaak altijd rapt, en de een vindt dat slecht en de ander geniet daar van.

De Biggie2 laat op eigenlijk elke beat die hij heeft geleverd (Alles, op 2 van Reverse na) merken dat hij van alle markten thuis is. Waar Opposites albums nog wel eens een beetje hetzelfde klinken, komt er hier van alles aan bod. Disco, oldskool 808's, Rock, oude pop, en foute R'nB, het zit er allemaal in. Hoe vaak horen we niet dat een album divers is, en dan uiteindelijk gewoon een standaard album is, zo anders is dat hier. We horen nu écht verschillende stijlen voorbij komen, en dat komt het album absoluut ten goede.

En wat ook duidelijk opvalt is de hit gevoeligheid van een hoop van de tracks. Zoals Baby, met het refrein dat een hoog mee-zing gehalte heeft, of het al wat oudere Ze Roepen, die heerlijk is om live mee te maken, als ik dat zo inschat. Maar de grootste hit, mits goed gepusht, is mijns inziens, Cool, met Jayh en Reverse.
De oude Art Officials laten duidelijk merken dat ze heel goed weten wat een hit is, met de heerlijke beat, en weer dat refrein, dat in Amerika, met Lil Wayne, Ne-Yo en een Ludacris, zo'n verschrikkelijk grote hit zou kunnen worden.

Ruimteschip is een track die nogal Partysquad achtig is, en de piepjes in de beat van Reverse zijn niet echt heel prettig om naar te luisteren, maar de bass en de melodie zijn wel weer leuk. Daarnaast klinkt Dio een beetje alsof hij op de automatische piloot zit, en rapt over de bil van een vrouw die hij een ruimteschip noemt. De Jeugd van Tegenwoordig doet hier aan mee, maar echt bijzonder is deze featuring niet. Zo is de verse van bijvoorbeeld Faberyayo, niet echt boeiend, en eerder vervelend.

Vóór Cool zit 'Papa'. Een track _hoe kan het anders_ over zijn vader. Een mooie track, waar ik vooral het eerste verse al veel te lang van ken (ik heb het dan over maart dit jaar, tijdens de Op Volle Toeren show in Paradiso) maar het blijft een ijzersterke track, die de andere kant van Dio pas écht in het licht zet.
De laatste 3 tracks van het album zijn de wat rustigere tracks, waarvan één met Willy, de andere helft van de Opposites. Een track over z'n ex. De prachtige gitaar melodie die er in zit, laat dit 1 van de hoogtepunten zijn op dit album, samen met het sterke refrein van Willem.

Maar het echte hoogtepunt is Laat niet Los. De afsluiter van het album neemt ons mee naar de aanloop tot dit album. Een soort dikke vette "Fuck You" naar iedereen die er geen vertrouwen in had. De volle beat van Biggie vult Dio perfect aan, en hoe Dio in vooral zijn derde verse zijn tekst voor de dag brengt, is vervult met gretigheid, en doet smachten naar meer.

Het debuut album van deze rapper getuigd van veel talent, en biedt veel perspectieven voor een 2e album, waar hij nog heel goed in kan groeien, mits hij goede onderwerpen aan blijft snijden. De rauwdauw tracks zijn lekker, en de diepere tracks sterk, dit is 1 van de betere Nederlandse releases van 2008.

Reacties

BerichtGeplaatst: zo 14 dec 2008 21:51:27 
Ze roepen diooooooooooooooooooooooo
hij is wel dope af en toe, ga het album misschien wel effe checken


Meld dit bericht Bericht details Verwijder bericht
Wijzig bericht Antwoord met een citaat  
 
BerichtGeplaatst: wo 17 dec 2008 21:19:24 
**skipt "Het Is Je Boy" **

ga nu de rest ff checken :)


Meld dit bericht Bericht details Verwijder bericht
Wijzig bericht Antwoord met een citaat  
 
BerichtGeplaatst: do 18 dec 2008 09:50:08 
Dio is nep. Licht van de laser is nog nepper. Dio's album moet dan wel nep zijn.
Het is je boy was kk wack dus ik ga et niet checken.


Meld dit bericht Bericht details Verwijder bericht
Wijzig bericht Antwoord met een citaat  
 
BerichtGeplaatst: za 27 dec 2008 22:24:55 
Producties zijn niet slecht, maar is wel jammer dat hij steeds het zelfde zegt.


Meld dit bericht Bericht details Verwijder bericht
Wijzig bericht Antwoord met een citaat  
 

Reageren

Om een reactie achter te laten, dien je een account te hebben. Inloggen of registeren.