[Review] Tim - Il Principe

Robby Bobson 27 mrt 2008

3 albums in 4 jaar. Dat is kwantiteit. De eerste 2 albums, en dan voornamelijk Bloed, Zweet & Tranen, stonden vol lekkere, harde tracks. Kwaliteit dus. Brengt de bolle rapper uit Spijkenisse op zijn derde album ook weer kwaliteit?
11 tracks maar. Ik ben een voorstander van korte albums, want dan weet je eigenlijk altijd wel zeker dat de zwakkere tracks gewoon weg blijven. Maar 11 tracks, van de rapper die zegt, dat hij één week per maand werkt en de rest van de tijd in de studio doorbrengt, is gewoon erg weinig. 3 tracks er af, en je hebt gewoon een EP.
Maar goed, die zwakkere tracks, zijn die dan weggebleven? Ja en nee. Tim weet absoluut hoe hij een nummer op moet bouwen. Maar na 2 volwaardige albums verwacht je wel dat een gevestigde naam als hij, wat nieuwe dingen gaat proberen. Dat is niet het geval. De diepere/negatievere nummers voeren de boventoon, en zijn er maar 3 á 4tracks waar je niet depressief van wordt. En dan hebben we vooral Modduh Fokkuh, die neergezet wordt als clubbanger, waar je best blij van kan worden, maar dat komt voornamelijk door de gastbijdrages van Hairo en Turk, die een behoorlijk frisse wind zijn met hun vrij hoge stem en heerlijke swagger op deze plaat.
Maar het is jammer dat de beat een echte bass mist voor een clubbanger, en een refrein heeft dat al snel vervelend wordt.
Op de rest van het album, klinkt Tim eigenlijk een beetje als een verbitterde 30+er die eigenlijk gewoon een kut leven leidt in een kraakpand.
Dat maakt de plaat niet slecht. Tim weet (nogmaals) echt wel hoe je te werk gaat in een studio, maar als hij meer 'Laat me niet lachen', 'White Trash' en 'Geen Hits' type tracks zou laten horen, was dit een veel leuker album geweest, want zijn kwaliteit ligt nou juist bij het brengen van achterlijke teksten op lekkere bangende beats. En dat mis ik hardhardhard op dit album.

Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Reageren

Om een reactie achter te laten, dien je een account te hebben. Inloggen of registeren.